چالشهای مدیریت روشهای نوین آبیاری
رئیس اندیشكده زیستپذیری شهری، طرحهای نوین آبیاری را عامل گسترش زمینهای زیر کشت و نابودی دریاچه ارومیه دانست.
به گزارش گروه کشاورزی و محیط زیست خبرگزاری صداوسیما؛ سید اویس ترابی، رئیس اندیشكده زیستپذیری شهری و کارشناس حوزه زیستمحیطی ، با اعلام چالشی بودن طرحهای مربوط به روشهای نوین آبیاری و برنامههای ترویجی در کشور، هشدار داد: این طرحها بهجای مدیریت منابع، باعث افزایش اشغال زمینهای کشاورزی و تخریب زیستبومها شدهاند.
او تأکید کرد: عدم نظارت و اشتباه در هدفگذاری، پیامدهای زیستمحیطی جبرانناپذیری در برخی مناطق داشته است.
ترابی با اشاره به حوزه آبریز دریاچه ارومیه، از یک نمونه بارز شکست این طرحها گفت: اجرای طرحهای نوین آبیاری طی ۳۰ سال گذشته در دشتهای ارومیه، بهجای کاهش مصرف آب، باعث شد کشاورزان به دلیل در دسترس بودن بیشتر منابع آب، تمایل بیشتری به زیر کشت بردن زمینهای بیشتر، حتی زمینهای بایر و دیم پیدا کنند.
این کارشناس توضیح داد: «سیستمهای آبیاری نوین، مانند آبیاری تحتفشار که با حمایت دولت در مزارع پیاده شده بود، باعث شد آب در دسترس کشاورزان افزایش یابد.
او ادامه داد: از آنجا که این روشها بهگونهای اجرا نشد که مصرف آب را مدیریت کند، در واقع «آب اضافه» ایجاد شد و به دلیل نبود نظارت کافی، کشاورزان از این فرصت برای تبدیل یک هکتار زمین زیر کشت به سه هکتار و دستاندازی به زمینهای دیم استفاده کردند.»
وی تأکید کرد که نتیجه مستقیم این روند، افزایش سطح اشغال کشاورزی در حوزه آبریز ارومیه و در نهایت از دست رفتن این دریاچه بود.
رئیس اندیشکده زیست شناسی شهری در ادامه با مقایسه سایر مناطق، به حوزه آبریز کارون بزرگ اشاره کرد و گفت این حوزه تنها منطقهای در ایران است که از منابع آب سطحی قابلتوجهی برخوردار است و تنها بخشی از پهنه سرزمینی ایران محسوب میشود که در آن، توسعه آبمحور مبتنی بر کشاورزی میتوانست معنای واقعی داشته باشد.
جامع ترین پایگاه اطلاعاتی، دانش، دوره های آموزشی و مشاوره با متخصصان و مشاوران بخش کشاورزی در کشور